Εμβόλια και τα τοξικά συστατικά τους

Έχουν περάσει μόλις 70 χρόνια από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και οι τρελοί επιστήμονες από εταιρείες όπως η IG Farben, η BASF, η Hoechst, η Bayer και η Dow, οι οποίοι δημιούργησαν τους θαλάμους αερίων και δοκιμάζανε επικίνδυνα εμβόλια σε αθώους, δεν εξαφανίστηκαν. Στην πραγματικότητα, πήγαν να εργαστούν για τις αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρείες που διαχειρίζονται τη βιομηχανία των εμβολίων σήμερα. Τουλάχιστον μια δωδεκάδα από αυτούς τους εν ψυχρώ δολοφόνους είχαν προσληφθεί αμέσως μόλις βγήκαν από τη φυλακή,  4 έως 7 χρόνια μετά την δίκη της Νυρεμβέργης στην οποία βρέθηκαν ένοχοι για  μαζικές δολοφονίες και υποδούλωση. (Η Δίκη της Νυρενβέργης)

Στην πραγματικότητα, κατά το κλείσιμο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο της IG Farben στη Φραγκφούρτη προστατευόταν από τους συμμαχικούς  βομβαρδισμούς από τα υψηλότερα επίπεδα της στρατιωτικής διοίκησης. Γιατί; Η IG Farben ήταν ο αντίστοιχος FDA / CDC “φαρμακευτικός βραχίονας” του 3ου Ράιχ του Χίτλερ, και οι Ροκφέλερ είχαν οικονομικό συμφέρον για τη διατήρηση και τον έλεγχο αυτής της φαρμακευτικής αυτοκρατορίας, η οποία σύντομα θα λειτουργούσε σε αμερικανικό έδαφος. Η έρευνα αποκαλύπτει ότι ο Χίτλερ είχε επίσης επενδύσει σημαντικά στην Merck και σε άλλες φαρμακευτικές εταιρείες.
Οι Ναζί οι οποίοι είχαν καταδικαστεί για  μαζικές δολοφονίες έγιναν στελέχη μεγάλων χημικών και  φαρμακευτικών εταιρειών των ΗΠΑ .

Ο Fritz Ter Meer [1], βρέθηκε ένοχος για δουλεία και μαζικές δολοφονίες  στο Άουσβιτς, στο οποίο υπηρετούσε. Έμεινε  μόνο επτά χρόνια στη φυλακή και έγινε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Bayer το 1956. Ακόμα εμπιστεύστε τα εμβόλια στις ΗΠΑ;

Ο Carl Krauch, Εκτελεστικό Μέλος της IG Farben και επικεφαλής των Στρατιωτικών Οικονομικών για τον Χίτλερ, βρέθηκε ένοχος για τις ίδιες κατηγορίες, υπηρέτησε ακριβώς 6 χρόνια στη φυλακή, στη συνέχεια έγινε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της BASF το 1952. Ακόμα θέλετε να πάρετε αυτά τα εμβόλια της γρίπης; Τι λέτε για αυτό το εμβόλιο κατά του HPV για την κόρη ή για τον  γιό σας;
Αυτή είναι σήμερα η ίδια βιομηχανία εμβολίων που προστάτευε και απασχολούσε ναζί εγκληματίες πολέμου. Η ίδια η βιομηχανία που παρήγαγε τους  ναζιστικούς θαλάμους αερίων, αγοράστηκε από την Bayer. Έτσι, ακριβώς.Ποιόν εμπιστεύεστε για   την υγεία και την ευημερία των παιδιών σας;
Επί του παρόντος, η κυβέρνηση των ΗΠΑ και το CDC βασίζονται αποκλειστικά  στους κατασκευαστές εμβολίων να αναφέρουν προβλήματα, τραυματισμούς και θανάτους.(Η μόνη έρευνα που γίνεται για τυχόν παρενέργειες των εμβολίων, είναι από τους κατασκευαστές των εμβολίων).
Αυτή η ωμότητα είναι σαν να αφήνει τους δολοφόνους να  είναι ίδιοι και δικαστές στο δικαστήριο! Πού είναι οι έλεγχοι και ισορροπίες πάνω στους οποίους  ιδρύθηκε αυτή η χώρα; Τα εμβόλια έχουν μπεί σε οικονομικά και πολιτικά προγράμματα πλέον, και η FDA δεν κάνει κανένα απολύτως έλεγχο η ίδια, πριν τη λήψη αποφάσεων για να απελευθερώσει τα εμβόλια για τις μάζες.
Θέλετε περισσότερη έρευνα προτού εσείς ή το παιδί σας κάνει ένα εμβόλιο για μια νέα ασθένεια για την οποία δεν υπάρχει θεραπεία; Ακούστε την εκπληκτική ομολογία από εμπειρογνώμονες της βιομηχανίας εμβολίων, συμπεριλαμβανομένου του Δρ Maurice Hilleman (πρώην w / Merck), ο οποίος παραδέχτηκε τη θανατηφόρα φύση των πιό έμπιστων εμβολίων Dr Maurice Hilleman SV40
Τα σημερινά εμβόλια, όχι μόνο περιέχουν ζωντανά κύτταρα από τις ασθένειες που δεν θέλετε, αλλά επίσης περιέχουν ΓΤΟ,  ορμόνες από μολυσμένες αγελάδες, γουρούνια, κοτόπουλα και πιθήκους, αδοκίμαστους συνδυασμούς ιών (όπως Η1Ν1), αλουμίνιο,  υδράργυρο, γαλακτωματοποιητές, και διασταυρούμενα βακτήρια από  ζώα , κουνούπια, και νεκρούς ανθρώπους.
Εμβόλιο Ιλαράς ζώντων ιών: (Attenuvax) Φτιαγμένο από τη Merck. Δύο ενέσεις Μια στο 1 έτος και και μια άλλη στο 4 έτος. Περιέχει ζελατίνη, σορβιτόλη, χλωριούχο νάτριο, βόειο ορό , πρωτεΐνη αυγού και ανθρώπινη αλμπουμίνη.
Ιλαράς και παρωτίτιδας εμβόλιο ζώντων ιών: (MM-Rvax) Φτιαγμένο από τη Merck.Εγχέεται στην ηλικία του ενός έτους στα μωρά. Περιέχει ζελατίνη, σορβιτόλη, χλωριούχο νάτριο, βόειο ορό , και ανθρώπινη αλμπουμίνη.
Εμβόλιο  Διφθερίτιδας, τετάνου και πολιομυελίτιδας: Πέντε ενέσεις μεταξύ 2 και 6 ετών, συν επαναληπτικων που "συνιστάται" κάθε 10 χρόνια. Περιέχει φορμαλδεΰδη, φαινοξυαιθανόλη και φωσφορικό αργίλιο.

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

Ομιλία του Σαράντου Ι. Καργάκου
Ημερομηνία: 22/02/2012
Τόπος: Λευκωσία
Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»:

                     «Ἀραπιᾶς ἄτι, Γάλλου νοῦς,
                     βόλι Τουρκιᾶς, τόπ’ Ἄγγλου
                     πόλεμος μέγας πολεμᾶ
                     βαρεῖ τό καλυβάκι...»

Εννοείτε ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της  Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.
Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά – πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού-  μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.
Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε. Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.
Κι όλα αυτά πώς και γιατί; Έπρεπε και πρέπει να επιβληθεί το παγκόσμιο ολοκληρωτικό κράτος. Και οι λαοί, όπως γράφει ο Βάρναλης, να έχουν «μια σκέψη δετή που τους την πλάσανε οι δυνατοί». Χρειαζόταν, όμως, ένα κράτος – πειραματόζωο. Και σαν τέτοιο επιλέχτηκε όχι απλώς το ελληνικό κράτος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Με τρόπο μεθοδικό έσπασαν τις πνευματικές και ιστορικές μας ρίζες, απογύμνωσαν την ελληνική γλώσσα και γραφή από τις αρχέγονες καταβολές τους, υποβάθμισαν τη σημασία του έθνους σαν τάχα μου φαντασιακή κατασκευή και παρουσίασαν έναν κατ’ όνομα ελληνικό κόσμο περίπου, όπως εμφανίζονται κατ’ όνομα εδώ και 50 χρόνια οι Σκοπιανοί.
Η σύγχρονη οικονομική κρίση είναι απότοκος της πνευματικής και ηθικής. Εξωπετάχθηκαν όλες οι προγονικές αξίες που δημιουργούσαν ανθρώπους αξίας και εν ονόματι ενός δάνειου πλούτου βουτηχτήκαμε στο βούρκο του ανιδανισμού, του αμοραλισμού, του καριερισμού και του πολιτικού οππορτουνισμού. Πολλοί που βιάζονται να ψάλλουν το requiem της Ελλάδος σιγομουρμουρίζουν «η Ελλάς εν τάφῳ». Όχι! Αν θέλουμε να είμαστε σωστοί πρέπει να πούμε «Η Ελλάς εν βούρκῳ». Και στο βούρκο
έρριξαν την Ελλάδα όχι μόνον οι ανάξιοι πολιτικοί αλά και οι ανάξιοι πνευματικοί ταγοί της. Αυτοί που δημιούργησαν μια πνευματική ασφυξία στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα «μίντια» και στην καλοπλασαρισμένη σκουπιδογραφία, έτσι που, όπως λέει στη «Χρονογραφία» του ο Λεόντιος Μαχαιράς, «δέν ξέρουμε ἴντα συντυχαίνουμε». Δεν ξέρουμε τι μας γίνεται, quo vadimus, quid facimus(πού πάμε, τι πράττουμε).

Η πολιτική χωρίς ηθική, είναι η ηθική των τυράννων

Δημοσιευμένο στις 15 Μαρ 2012 | ΠΑΝΔΩΡΙΚΩΣ | Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Ανοικτή επιστολή του Κώστα Βαξεβάνη προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Κύριε Βενιζέλο,

Σας απευθύνομαι για τρίτη φορά. Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί το κάνω. Άλλοι θα μιλήσουν για εμμονή. Δεν σας κρύβω πως δίστασα αρκετά πριν αποφασίσω να σας γράψω μια ακόμη επιστολή που δεν θα απαντήσετε. Μέσα στις αγιογραφίες των ημερών η επιστολή μου μπορεί να φαντάζει κουραστική και χωρίς νόημα. Αλλά το νόημα στα πράγματα, το δίνει ο καθένας με τον τρόπο του.

Σε καιρούς κρίσης οι άνθρωποι είναι περισσότερο έτοιμοι να εξαπατηθούν από το να αγανακτήσουν. Παρακολουθώ με σαρκασμό ανθρώπους που με έπαιρναν τηλέφωνο μετά τις δύο επιστολές μου για να μου προσθέσουν μια ακόμη πλευρά για τον τρόπο που πολιτευτήκατε, (περιέγραφαν όσα κάνατε «νομοθετικά τερατουργήματα») τώρα να κάνουν δηλώσεις υποστήριξής σας. Αγωνιούν σχεδόν να αναλάβουν το δύσκολο έργο να σας σηκώσουν στα χέρια για να σας οδηγήσουν ως το θρόνο της κομματικής ηγεσίας. «Αυτή είναι η πολιτική» θα σκεφτούν πολλοί. «Όχι, δεν είναι αυτή η πολιτική» σκέφτομαι και γι’ αυτό σας γράφω. Η πολιτική χωρίς ηθική είναι η ηθική των τυράννων. Η χώρα αυτή αξίζει κάτι παραπάνω.

Ας αρχίσουμε λοιπόν και πάλι από τα εύκολα. Διατελέσατε υπουργός Πολιτισμού. Η παραμονή σας στο υπουργείο σφράγισε αυτό που τότε φάνταζε μεγάλο επίτευγμα: Τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σήμερα όλοι καταλαβαίνουν πως ήταν ένα μεγάλο φαγοπότι. Με «έργα», απευθείας αναθέσεις και τηλεοπτική εθνική υπερηφάνεια. Τα σκουπίδια που ψάχνουν σήμερα πολλοί συμπολίτες μας, είναι εκείνα τα αποφάγια. Δεν έγινε ποτέ κανένας δημόσιος απολογισμός για το πόσα δισεκατομμύρια στοίχησαν οι Ολυμπιακοί. Βλέπουμε μόνο πόσο μας στοιχίζουν σήμερα. Δεν αναφέρομαι μόνο στο οικονομικό κόστος, αλλά και σε εκείνη την εικόνα του «τεμπέλη έλληνα» που φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα του ευρωπαϊκού Τύπου. Δεν είναι τεμπέλης ο Έλληνας. Κανένας λαός δεν είναι τεμπέλικος. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, οι κυβερνήσεις σας δηλαδή, απλώς έδιναν δισεκατομμύρια για να γίνουν Ολυμπιακοί Αγώνες, επενδύσεις SIEMENS,υποβρύχια που έγερναν, «εκσυγχρονιστικά» έργα σε τιμές πολλαπλάσιες των πραγματικών. Και κάποια μέλη τους έπαιρναν μίζες και ανέβαιναν θέση στην πολιτική επετηρίδα του ευρωπαϊκού κατεστημένου. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στο θέμα μας.

Το 2003 ήσασταν επίσης υπουργός Πολιτισμού. Τον Απρίλιο του 2003 υπογράψατε υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες αποχαρακτηρίζονταν από Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία, δύο βιομηχανικά μνημεία της Θεσσαλονίκης. Τα εργοστάσια ΦΙΞ και ΑΛΛΑΤΙΝΗ. Και τα δύο σε περιοχές της Θεσσαλονίκης με μεγάλη αξία γης. Οι ιδιοκτήτες τους δηλαδή, οι οποίοι είχαν ήδη αποζημιωθεί για τους χαρακτηρισμούς, θα γίνονταν σκανδαλωδώς πιο πλούσιοι. Είναι χαρακτηριστικό, πως οι ιδιοκτήτες του ΑΛΛΑΤΙΝΗ είχαν πάρει δικαίωμα μεταφοράς συντελεστή και δόμησης για 110.000 τετραγωνικά μέτρα. Παρ’ όλα αυτά εσείς αποχαρακτηρίσατε τμήματα του μνημείου για να οικοδομήσει η ιδιοκτήτρια εταιρεία 5 εξαόροφες οικοδομές,1 πενταόροφη,1 μονοκατοικία και 400 θέσεις πάρκινγκ.

Παρά την αντίδραση των κατοίκων, στο πλευρό σας είχε σταθεί όλο το πολιτικό κατεστημένο της Θεσσαλονίκης (να σας θυμίσω πως η πλειονότητά του σήμερα έχει καταδικαστεί ή αντιμετωπίζει βαριές κατηγορίες). Δύο χρόνια μετά, το Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, έκρινε πως οι αποχαρακτηρισμοί είναι παράνομοι. Επικαλέστηκε μάλιστα το άρθρο 24 του Συντάγματος (πώς σας διέφυγε, συνταγματολόγε αυτό;) με βάση το οποίο, ο συντελεστής δόμησης 4,2 για τα έργα αυτά ήταν πέρα από κάθε έννοια ισότητας, καθώς στην περιοχή ο πραγματικός συντελεστής ήταν μόλις 2,2. Τα έργα ευτυχώς δεν έγιναν. Το 2006, ο Γιώργος Βουλγαράκης ως υπουργός Πολιτισμού αποχαρακτήρισε και πάλι με υπουργική απόφαση το βιομηχανικό μνημείο ΑΛΛΑΤΙΝΗ. Και πάλι το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφασή του έκρινε παράνομη την υπουργική απόφαση. Απ’ ό,τι φαίνεται όμως, κάποιος λόγος θα υπάρχει, τον οποίο αγνοούμε, που έχετε εστιάσει την προσοχή σας τόσες κυβερνήσεις, και κυρίως εσείς, σε ένα οικοδομικό τετράγωνο της Θεσσαλονίκης που μπορεί σε μία νύχτα να γίνει χρυσορυχείο.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΥΡΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί αναρτηση στον επίσημο ιστότοπο του ΠΑΣΟΚ στις 11/06/2010.
Αν και είχα βάλει στοίχημα τότε οτι η ανάρτηση θα κατέβαινε μέσα σε μία εβδομάδα εξακολουθεί να παραμένει ΕΔΩ

Ευχαρίστως να ταχυδρομηθεί στον θριαμβολογούντα Βενιζέλο ως τον μόνο υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ που φιλοδοξεί  να γίνει και πάλι 1ο κόμμα. Ειλικρινά αδυνατώ να βρώ επιθετικούς προσδιορισμούς για να χαρακτηρίσω το κείμενο ή τον Βενιζέλο.Απλά μένω ΕΝΕΟΣ .

Ημ. Δημοσίευσης : 11/06/2010 14:56 11/6/2010

Εβδομαδιαία ενημέρωση, Οικονομία, Τομέας Επικοινωνίας

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δίνει τη μάχη της διάσωσης της οικονομίας μας. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι που αντί να συστρατευθούν στη μεγάλη προσπάθεια, υποδεικνύουν ως λύση την αναδιάρθρωση του χρέους ή την στάση πληρωμών. Ουσιαστικά προτείνεται η πτώχευση της χώρας, με την προσδοκία ότι μέρος του χρέους θα διαγραφεί. Πρόκειται για ανεύθυνη και επικίνδυνη προσέγγιση που συνεπάγεται δυσβάστακτο πλήγμα για τη χώρα και τους πολίτες. Μπορεί αυτός ο οικονομικός και κοινωνικός Αρμαγεδδών να προκαλεί συνειρμούς επαναστατικού ηρωισμού σε ορισμένους ή φαντασιώσεις οικονομικής και κοινωνικής έκρηξης σε συνθήκες εργαστηρίου σε άλλους, στην πραγματικότητα όμως απειλεί ευθέως όλους μας, όλους τους πολίτες και πολύ περισσότερο τους πιο αδύναμους από αυτούς.

ΕΠΤΑ ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

ΕΠΤΑ ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

του Στέργιου Σκαπέρδα
Καθηγητή Οικονομικών
University of California, Irvine
Αρχική έκδοση στην Αγγλική, 28 Οκτωβρίου, 2011

Στις απόψεις που παρουσιάζονται στον ευρείας κυκλοφορίας ελληνικό Τύπο υπάρχει ένας
μεγάλος αριθμός λαθεμένων αντιλήψεων και μύθων σχετικά με τα αίτια και τις συνέπειες
της κρίσης, καθώς και με τις πολιτικές τις διαθέσιμες για την καταπολέμησή της. Μερικές
από τις αντιλήψεις αυτές αναπαράγονται συνειδητά από την κυβέρνηση και τον Τύπο παρ’
ότι ξέρουν πως δεν είναι σωστές. Ενώ κάποιες άλλες είναι κατά τα φαινόμενα απόψεις που
συμμερίζονται τόσο κυβερνητικοί αξιωματούχοι όσο και η πλειοψηφία του Τύπου.
Πολλοί Έλληνες που δεν είναι οικονομολόγοι ή ειδικοί καταλαβαίνουν, συνειδητά ή
ενστικτωδώς, ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την κυρίαρχη άποψη, αλλά δεν
έχουν τις γνώσεις να επιχειρηματολογήσουν τεκμηριωμένα ενάντια σ’ αυτές τις αντιλήψεις.
Επιπλέον, πολλοί που έχουν τις γνώσεις και θα μπορούσαν να το κάνουν είτε
αυτολογοκρίνονται είτε δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στον ευρείας κυκλοφορίας Τύπο.
Ένα μέρος αυτών των αντιλήψεων επικρατεί επίσης στον διεθνή Τύπο και αναπαράγεται
από Ευρωπαίους πολιτικούς, τραπεζίτες και δημοσιογράφους. Νομίζω πως, κατά περίεργο
τρόπο, υπάρχει λιγότερη συζήτηση και αμφισβήτηση αυτών των λαθεμένων αντιλήψεων
μέσα στις χώρες της Ευρωζώνης παρά έξω από αυτές. Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή αυτοί
που παρατηρούν τα πράγματα απ’ έξω διστάζουν λιγότερο να προβούν σε ανεξάρτητη
αξιολόγηση των προβλημάτων της Ευρωζώνης και της Ελλάδας.
Θα αναλύσω τους εξής επτά μύθους;

 Μύθος 1ος: Στάση πληρωμών ή «χρεοκοπία» θα ήταν καταστροφικές για την
Ελλάδα.
 Μύθος 2ος: Ο στόχος της τρόικας είναι να «σώσει» την Ελλάδα.
 Mύθος 3ος: Η κύρια αιτία της κρίσης είναι η διαφθορά των Ελλήνων και του
ελληνικού κράτους.
 Μύθος 4ος: Αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν ικανή, οι στόχοι του Μνημονίου δεν θα
αποτύγχαναν.
 Μύθος 5ος: Ακολουθώντας τις συνταγές της τρόικας η Ελλάδα θα επιστρέψει στον
δρόμο της ευημερίας.
 Μύθος 6ος: Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα ήταν το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα.
 Μύθος 7ος: Στις διαπραγματεύσεις της με την τρόικα η ελληνική κυβέρνηση έχει
πολύ μικρή διαπραγματευτική ισχύ.

Θα επιχειρηματολογήσω διαδοχικά εναντίον κάθε μύθου και στο τέλος θα εκθέσω κάποια
συμπερασματικά σχόλια.

Μύθος1ος: Στάση πληρωμών ή «χρεοκοπία» θα ήταν καταστροφικές για την Ελλάδα.

Οι Αργυραμοιβοι (Μέρος 2)

ΟΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΡΑΒΔΟΙ

O βασιλιάς Ερρίκος ο Α΄, γιος του Γουλιέλμου του Κατακτητή, αναρριχήθηκε στον Αγγλικό θρόνο το

1100 μ.Χ. Εκείνη την εποχή, αρκετό καιρό πριν την εισαγωγή της τυπογραφίας, οι φόροι συνήθως

πληρώνονταν σε είδος - π.χ. προϊόντα - σύμφωνα με την παραγωγική δυνατότητα της γης υπό τη

φροντίδα του δουλοπάροικου ή του μικρότερου σε βαθμό ευγενή. Εκείνων δηλαδή που πλήρωναν τους φόρους. Για να καταμετρήσουν την παραγωγή οι Μεσαιωνικοί δημόσιοι υπάλληλοι χρησιμοποιούσαν ένα χοντροκομμένο λογιστικό σύστημα: χάραζαν εγκοπές σε ράβδους (tallies: από το λατινικό talea που σημαίνει κλαδί ή πάσσαλος). Οι συμπληρωματικοί ράβδοι είχαν μεγαλύτερη επιτυχία από την ατελή ανθρώπινη μνήμη ή από τις εγκοπές στην πόρτα του αχυρώνα - όπως γινόταν μερικές φορές.

Για να αποφευχθούν αλλαγές ή παραποιήσεις, οι ράβδοι χωρίζονταν στη μέση κατά μήκος τους

αφήνοντας το ένα μέρος της εγκοπής στο ένα μέρος και το υπόλοιπο στο άλλο - η μισή ράβδος

παραδινόταν στον φορολογούμενο και μπορούσε να συγκριθεί για την ακρίβεια της συναλλαγής με την ένωση των δύο μερών. Ο Ερρίκος υιοθέτησε αυτή τη μέθοδο για την τήρηση των φορολογικών

αρχείων στην Αγγλία.

Με τον καιρό, ο ρόλος των συμπληρωματικών ράβδων αναπτύχθηκε και εξαπλώθηκε. Τον καιρό

του Ερρίκου του Β΄ οι φόροι πληρώνονταν δύο φορές το χρόνο. Η πρώτη πληρωμή γινόταν το Πάσχα.

Ως απόδειξη της πληρωμής, δινόταν στον φορολογούμενο μια συμπληρωματική ράβδος με εγκοπή,

γεγονός που αποδείκνυε την καταβολή της τμηματικής πληρωμής. Η διαδικασία ολοκληρωνόταν με το υπόλοιπο της ράβδου, η οποία κρατείτο σαν αρχείο. 

Τα δύο μέρη της ράβδου παρουσιάζονταν τηνημέρα της εορτής "των Ταξιαρχών", όταν το υπόλοιπο των φόρων εθεωρείτο ληξιπρόθεσμο.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΩΝ

Το 2006 αφανίζονται στην Αμερική 2.300.000 μέλισσες. Από τότε, έχουν πεθάνει δισεκατοµµύρια µέλισσες σε όλον τον κόσµο και οι ειδικοί προσπαθούν να αναζητήσουν τα αίτια κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου: η µεγάλη µείωση του πληθυσµού τους θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στις καλλιέργειες. Εκτιµάται ότι το ένα τρίτο των τροφίµων που καταναλώνουµε εξαρτάται άµεσα από την επικονίαση.

"ΟΤΑΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΟΥΝ ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ, ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΕΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ" Αϊνστάιν

Τον Μάρτιο του 2011, έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με τίτλο «Η εξαφάνιση των μελισσών και οι διάφορες απειλές για τα έντομα» παρουσίασε με τα πιο μελανά χρώματα το μέλλον του ανθρώπου αν οι ταπεινές μελισσούλες εξαφανιστούν. Οπως χαρακτηριστικά αναφερόταν στην έκθεση, ο μαζικός θάνατος αποικιών μελισσών σε πολλά σημεία του πλανήτη ενδέχεται να αποτελεί ένα μέρος της μεγάλης, βαθιάς και αυξανόμενης απειλής που προέρχεται από τη μόλυνση του περιβάλλοντος και έχει επίδραση στα αποθέματα τροφών για τους ανθρώπους. Συμπληρωνόταν ότι οι μέλισσες, οι πεταλούδες, τα σκαθάρια και τα πουλιά προσφέρουν ετησίως στην ανθρώπινη οικονομία εργασία που αποτιμάται σε 153 δισ. ευρώ- το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 9,5% της συνολικής αξίας της εργασίας για την παραγωγή ανθρώπινης τροφής. Αυτά για όσους πίστευαν ή πιστεύουν ότι η εξαφάνιση των μελισσών αποτελεί θέμα απλώς των... μελισσοκόμων- άντε και των οικολόγων.

To Mάϊο του 2008, μεταξύ 330 and 500 εκατομμύρια μέλισσες σκοτώθηκαν στο Δυτικό κομμάτι της Γερμανίας (Rheintal) από τη χρήση του εντομοκτόνου της Bayer clothianidin , που χρησιμοποιήθηκε σαν επικάλυψη σπόρων καλαμποκιού.

O αφανισμός των μελισσών αποτελεί γεγονός. Στην ίδια έκθεση υπογραμμίζεται ότι προσφάτως οι αποικίες μελισσών στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη εμφανίζουν μείωση της τάξεως του 30%, ενώ σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή η μείωση αυτή αγγίζει ως και το 85%. Μιλούμε λοιπόν για ένα παγκόσμιο πρόβλημα που έχει παγκόσμιο αντίκτυπο. Και είναι επόμενο επιστήμονες αλλά και κρατικές αρχές ανά τον κόσμο να αναζητούν τα αίτια αυτών των μαζικών θανάτων.